
De woordspeling in de titel bevat precies de twee woorden die m’n ontwikkeling op kunstschildersgebied weergeven. Lafaard en koeien kunst. Ik roep al jaren dat ik niet echt uit de verf kom. Nee, ik ben zeker geen held als het op schilderen aankomt. Klassieke schilder- en tekenlessen houd ik meestal maar kort vol, omdat ik bang ben om te falen. Enkele jaren geleden was mijn faalangst nog veel erger, het verlamde me zelfs. Ik maakte bijna niets uit angst het te verpesten.
Uiteindelijk heeft mijn conclusie – dat ik meer te verliezen heb als ik niets doe – me over de streep getrokken om te gaan beginnen met een art journal. Daarin ontdekte ik wat ik leuk vond om te doen. Door de kleine successen in mijn art journal kreeg ik meer vertrouwen in het proces. Ik zeg bewust proces in plaats van eindresultaat…
“Uiteindelijk heeft mijn conclusie – dat ik veel meer te verliezen heb als ik niets doe – me over de streep getrokken om te gaan beginnen met een art journal“
Door elke keer weer opnieuw het proces in te gaan en daar bewust mee bezig te zijn, groeide mijn zelfvertrouwen en durfde ik het aan om de stap te nemen naar groter abstract, niet figuratief werk. Uiteindelijk heb ik me zelfs aangemeld voor een jaarcursus op de kunstacademie waar ik – om toegelaten te worden – mijn werk moest laten zien. Nu, anderhalf jaar later, maak ik een nieuwe stap (erbij). Ik waag me opnieuw aan figuratief schilderwerk maar dit keer schilder ik herten en koeien in mijn eigen stijl en geheel angstvrij!