Tagarchief: Artjournaling

Collage

In mijn blogpost over de achtergrond heb ik ook een klein stukje geschreven over collage. Collage kan prima als achtergrond dienen voor je onderwerp mits… het niet te druk is! Als dat wel het geval is kun je het altijd “temperen” met wat verf.

Enkele maanden geleden heb ik me aangemeld voor een online cursus bij Roben Marie waarbij voornamelijk met collage wordt gewerkt. Deze techniek geeft weer een heel andere kijk op artjournaling waarbij de collage op zich het “kunstwerk” is. Op de foto bij dit stukje staat een collage werkstuk dat ik zelf gemaakt heb. Ik heb er trouwens ook wat stukjes in gebruikt van Roben Marie’s werk. Haar advies om je eigen werk in te scannen of te fotograferen en gedeeltelijk opnieuw te verwerken in volgende projecten is één van de beste tips die ik ooit gehoord heb. Zo borduur je als het ware voort op je eigen werk! Het “wiel” papiertje links bovenin komt uit een eerder project die ik gemaakt heb met zelfgemaakte foamstamps waarvan ik de afdrukken vervolgens heb bewerkt met fineliner en witte stift. De wieltjes in de cirkels heb ik in deze ronde toegevoegd. Waar je wel mee moet oppassen als je geprint werk opnieuw inscant is dat er moiré kan ontstaan, een moiré patroon is een bekend fenomeen in de drukwereld en ontstaat als 2 of meerdere patronen elkaar storen. Gelukkig hebben de meeste scanners een moiré-reductie optie waarmee dit probleem (deels) ondervangen wordt.

Journalen is nog steeds mogelijk zoals je ziet, dat doe ik gewoon door de collage heen op plekken waar het kan. Bij deze vorm van collage maak ik gebruik van een lijmstift in plaats van gel medium. Daarnaast hebben gekleurde tapejes of tapejes met print, stempels, verfspetters, marks met fineliners, potloden (gekleurd) en krijt ook een heel mooi effect op dit soort collages. Het is eigenlijk gewoon een kwestie van proberen.

In my blog post about the background I also wrote a small piece about collage. Collage can perfectly serve as a background for your subject, provided that it is not too busy! If that is the case you can always “tone it down” it with some paint.

A few months ago I signed up for an online course at Roben Marie that mainly works with collage. This technique gives a very different view of artjournaling where the collage itself is the “work of art”. At the picture accompanying this post is a collage that I made myself. I also used some pieces of Roben Marie’s work in it. Her advice to scan or photograph your own work and to partially re-process it in subsequent projects is one of the best tips I have ever heard. In this way you build on top of your own work! The “wheel” paper at the top left comes from an earlier project that I made with homemade foam stamps, the prints of which I then edited with fineliner and white marker. This time I added the wheels in the circles. What you have to watch out for when your printed work is re-scanned is that moiré can occur, a moiré pattern is a well-known phenomenon in the printing world and occurs when 2 or more patterns disturb each other. Fortunately, most scanners have a moire reduction option that (partially) overcomes this problem.

Journaling is still possible as you see, I just do that through the collage in places where it is possible. With this form of collage I use a glue stick instead of gel medium. In addition, colored tapes or tapes with print, stamps, paint splatters, marks with fineliners, pencils (colored) and chalk also have a very nice effect on this kind of collages. It is really just a matter of trying.

Koffiepads

Deze artjournal pagina is gemaakt met een gebruikte koffiepad. In de kreukels zag ik een gezichtje… Mijn fantasie nam het over en van het één kwam het ander. Ik ben in ieder geval een heel stuk meer te weten gekomen over Hummeltje Tummeltje…

Coffee pads

This artjournal page is made with a used coffee pad. I saw a face in the crinkles… My imagination took over and one thing led to another. At least I learned a lot about Humpty Dumpty…

De achtergrond

Een goede achtergrond is het halve werk! Zelf prepareer ik meestal in één keer meerdere achtergronden in mijn artjournal, zodat ik in de loop van de week of in het weekend direct aan de slag kan…

Ik gebruik verschillende manieren om mijn achtergronden vorm te geven. Vaak zijn ze opgebouwd uit restjes verf direct van mijn roller, stencil, stempel of kwast. Ik vind het zonde om overgebleven verf restjes weg te gooien daarom rol, stempel of veeg ik mijn gereedschap af op willekeurige blanco (eventueel van een laagje gesso* voorzien) bladzijden in mijn artjournal. Wat ook een heel leuk effect geeft is uitgelopen (water)verf** of inkt. Zodra de pagina’s niet meer wit zijn, is voor mij het ijs gebroken en vind ik het een heerlijke uitdaging om vanuit die spontane chaos een mooie eenheid te creëren.

Daarnaast bewaar ik onderbladen, die ik gebruik om op te knoeien. Daar zitten soms echt juweeltjes tussen! Met een lijmstift of een matte gel medium*** plak ik ze in mijn artjournal. Dat kan uit één stuk zijn of gefragmenteerd. Soms plak ik ze gedeeltelijk over geverfde of egale achtergronden heen. Dus naast verf kun maak ik ook gebruik van papier(collage) of combinaties hiervan. Wat ik ook wel doe is overgebleven stukjes stockpapier, minder mooie labeltjes van artikelen, stukjes verpakking of inpakpapier, tape restjes e.d. plakken op willekeurige pagina’s. Alles om het wit er vanaf te halen en niet blanco te hoeven beginnen.

Wil ik een snelle achtergrond? Dan gebruik ik scrapbookpapier waar al een textuurtje op staat of andersoortig papier. In feite kun je van alles gebruiken als achtergrond, zorg er alleen wel voor dat de achtergrond niet te druk wordt. Het is jammer als het onderwerp er in verdwijnt. Als dit wel het geval is, is het heel makkelijk op te lossen door er (gedeeltelijk) een laagje verf of dekkende gesso overheen te smeren.

*) Gesso is een primer, waarmee je een oppervlakte voorbereid om op te schilderen. Gesso kan worden toegepast op verschillende ondergronden. Bij papier voorkomt het een te sterk zuigende werking. **) Let wel op, want bij waterverf kan dit bijvoorbeeld juist weer een nadeel zijn. (Transparante) gesso kan ook over bestaande laagjes heen gebruikt worden. Gebruik wel watervast materiaal (prints/fineliner e.d.) om uitlopen te voorkomen.

***) Bij collages maak ik graag gebruik van een matte gel medium. Hiermee plak en impregneer ik mijn ondergrond in één keer door het onder en over mijn collage heen te smeren. Beide producten geven een goede onderlaag om op verder te werken. Er zijn overigens veel verschillende soorten gel mediums op de markt met ieder eigen toepassingsmogelijkheden. Laat je goed informeren welk gel medium voor jou werk het beste is.

The background

A good background is half the work! I myself usually prepare more backgrounds in my artjournal
at once so that I can get started right away during the week or during the weekend…

I use different ways to create a background. They are often made up of scraps of paint directly from my roller, stencil, stamp or brush. I think it is a shame to throw away leftover paint residues, so I roll, stamp or wipe my tools on random blank (possibly with a layer of gesso*) pages in my artjournal. What also gives a very nice effect is bleed (water) paint** or ink. When the pages are not white anymore, I love to create a nice unity from that random chaos.

I also keep worksheets, which I use under my original work to protect my desk against stains. Often there is real good stuff in between! I stick them in my artjournal with a glue stick or a gleu them with matte gel medium***. This can be in one-piece or fragments of it. Sometimes I partially glue them over painted or even solid, boring backgrounds. So in addition to paint I can also use paper(collage) or combinations of these. I stick also left over pieces of stock paper, less beautiful labels of articles, pieces of packaging or wrapping paper, tape leftovers etc. on random pages. Everything to remove the white and not have to start blank.

Do I want a fast background? Then I use scrapbook paper that already has a texture or other kind of paper. In fact you can use anything as a background, just make sure that the background is not too busy. It is a shame if the subject disappears. This is very easy to solve by (partially) applying a layer of paint or opaque gesso.

*) Gesso is a primer with which you prepare a surface for painting. Gesso can be applied on different surfaces. With paper, it prevents a suction effect.**) Pay attention, because with watercolor this can be a disadvantage. (Transparent) gesso can also be used over existing layers. Use waterproof material (prints/fineliner etc.) to prevent spillage.

***) With collages I like to use a matte gel medium. With this I stick and impregnate my substrate at once by using it under and over my papercollage. Both products provide a good underlay to continue working on. There are many different types of gel mediums on the market, each with its own application options. Be well informed about which gel medium is best for your work.

Stippen en strepen

In het vorige stukje heb ik geschreven over tekenen, dat het natekenen van alledaagse objecten erg leuk is om te doen en dat een mooie tekening helemaal niet perfect hoeft te zijn. Naast het tekenen van objecten, teken ik ook graag simpele poppetjes. Wat ik zo fijn vind aan het tekenen van poppetjes komt in dit blogstukje aan bod.

Toen ik bij de eetstoorniskliniek in therapie was, vormden gesprekken een belangrijk onderdeel van mijn behandeling. Door de behandeling kwamen verdrongen emoties bij me boven en kreeg ik de behoefte om poppetjes te gaan tekenen. Soms zag ik mijn emoties terug in een poppetje, maar ook lang niet altijd.

Nu nog teken ik graag “zomaar” poppetjes. Vooral het uitproberen van verschillende tekenstijlen en het maken van de meest uiteenlopende gezichtsuitdrukkingen is een bezigheid waar ik heel blij van wordt. Daarnaast vind ik bij het tekenen van poppetjes het vooral fijn om de haren en de kleding te accentueren. Omdat ik graag met alleen een zwarte fineliner werk breng ik met stipjes, streepjes, rondjes en lijntjes verschillende texturen, schaduwen en nuances aan. Het arceren en inkleuren van vlakken werkt ondanks dat ik zeer gefocust ben heel ontspannend. Ik vind het zelfs jammer als een tekening af is.

Tanglen heeft voor mij dezelfde uitwerking, omdat dat ook met het opvullen van vlakken te maken heeft. Elk vlak wordt met behulp van een (zwarte) fineliner opgevuld met een patroon. Al zien tangles er soms ingewikkeld uit, ze zijn vaak verrassend eenvoudig om te maken. Er zijn verschillende boeken op de markt gebracht waarin stapsgewijs aan de hand van illustraties de patronen worden uitgelegd.

Afgelopen week heb ik een workshop Fazendoo gedaan. Door losse doedels te tekenen en deze op te vullen met tangle-achtige patronen ontstaat er iets moois. Na het opzetten van de lijntekening worden bepaalde vlakken ingekleurd. Dit kan bijvoorbeeld met kleurpotlood, (water)verf of stift. Let er met natte media wel op dat de inkt die je gebruikt voor de lijntekening watervast is om doorlopen van de lijnen te voorkomen.

Dots and stripes

In the previous post I wrote about drawing, that drawing everyday objects is very fun to do and that a beautiful drawing does not have to be perfect at all. In addition to drawing objects, I also like to draw simple characters. I will explain in this blogentry what I like about drawing characters.

When I was in therapy at the eating disorder clinic, conversations were an important part of my treatment. Because of the treatment, repressed emotions came to mind and I felt the need to draw characters. Sometimes I saw my emotions back in a character, but certainly not always.

I still like to draw “just” characters. I love trying out different drawing styles and making diverse facial expressions. It makes me very happy. In addition, when drawing characters, I especially like to accentuate the hair and clothing. Because I like to work with only a black fineliner, I apply different textures, shadows and nuances with dots, stripes, circles and lines. The shading and coloring of surfaces works for me – despite the fact, that I am very focused – so relaxing. I even find it a pity when a drawing is complete.

Tangling has the same effect for me, because that also has to do with the filling of surfaces. Each surface is filled with a hand made (black)fineliner pattern. Although tangles sometimes look complicated, they are often surprisingly easy to make. There are several books about tangling on the market in which the patterns are explained step by step based on illustrations.

Last week, I did a Fazendoo workshop. By drawing loose doodles and filling them with tangle patterns, something beautiful is created. After setting up the line drawing, certain areas are also colored. This can for example be done with colored pencil, (water) paint or marker. With wet media make sure that the ink you use for the line drawing is water resistant to prevent the lines from running through.

Tekenen

Als ik het over tekenen heb hoor ik mensen vaak tegen mij zeggen: “Jij hebt makkelijk praten, Jij kan tenminste tekenen, maar ik heb dat talent niet. Ik kan absoluut niet tekenen!”. Been there! Geloof me, ik ben er jaren van overtuigd geweest dat ik niet kon tekenen. Als kind vond ik het heel leuk om te tekenen, ik tekende graag. Ik was geen natuur talent, ik kon gewoon leuk tekenen en dat was het! In mijn (vroege) tienerjaren doedelde ik graag (met name onder schooltijd) en tekende ik af toe kleine stripjes. Na mijn zestiende heb ik bijna geen tekening meer gemaakt. Wel gedoedeld, als ik aan de telefoon zat maar niet meer actief getekend.

Toen ik halverwege mijn dertigste weer wat wilde gaan tekenen lukte het niet! Mijn ontwikkeling was rond mijn zestiende bijna helemaal stil komen te staan. Als ik voor een leeg vel papier zat had ik geen idee wat ik wilde gaan tekenen en als ik tekende, was ik meer aan het gummen. Wat vroeger zo vanzelf sprekend en natuurlijk was, was nu niet meer. Ik was helemaal verleerd hoe het voelde om te gaan tekenen zonder hoog gespannen verwachtingen, om gewoon te gaan tekenen zonder aan het resultaat te denken. Mijn creatieve sappen waren behoorlijk opgedroogd en mijn fantasie had me in de steek gelaten. Frustratie alom! Gelukkig (voor mij) ontdekte ik een geweldig boek van Danny Gregory – The Creative License. De (Engelse) inhoud van dit boek heeft me gestimuleerd om door te blijven gaan met tekenen. Niet op een obsessieve manier, maar elke keer een beetje. Met simpele en vooral leuke oefeningetjes loost de schrijver je op een hele persoonlijke manier door alle obstakels heen. De onderstaande tekening heb ik gemaakt toen we een midweek naar Duitsland waren. Ik heb wat blauwe spullen bij elkaar gezet (Een hamerhaaibeker – hoe komen ze erop! Een pak Duitse melk, een Mini auto een duikbril, een etui en een elektrische tandenborstel). Daarna ben ik lekker gaan zitten met een bak koffie erbij en gaan tekenen. Een fineliner en wat markers (stiften) meer had ik niet nodig om dit stilleven te creëren. Om de tekening heen heb ik wat dingen geschreven die ik leuk vond om te onthouden.

De tekening is verre van perfect! Maar vele malen leuker dan een foto met dezelfde objecten. Ik kan zelfs nog zien wat ik getekend heb! Pak ook eens een pak melk en kijk eens of het je lukt om het na te tekenen. Of kijk eens goed naar je boterham, hoe is de textuur? Zitten er zaden of noten op? Tekenen vraagt een goed obeservatie vermogen, goed observeren maakt je bewuster van je omgeving. Dat kan in deze huidige tijd helemaal geen kwaad! Ik schrijf (journal) vrijwel altijd om mijn tekeningen heen. Dan schrijf ik wat me bijvoorbeeld opvalt als ik de tekening bekijk of wat me tijdens het tekenen ervan bezig houdt. Soms ben ik aan het tekenen en komen er herinneringen boven, of voel ik bepaalde emoties. Tekenen kan ook heel therapeutisch werken.

Inmiddels heb ik het plezier in tekenen weer helemaal teruggevonden, ik geniet van het proces en het resultaat. Ik gebruik geen potlood, geen gum maar gelijk een definitieve zwarte fineliner en stiften. Lukt het niet? Dan maak ik de tekening af bij het gedeelte dat wel gelukt is. En kleur doet echt wonderen! De meest saaie zwart/wit tekening leeft op als je het losjes inkleurt. Niet te netjes kleuren en lijnen gewoon in één keer trekken maakt niet uit of helemaal recht zijn of niet, zelf als de lijnen niet (helemaal) kloppen kan het resultaat uiteindelijk prachtig zijn. Net als bij handletteren leveren die imperfecties juist een heel interessant beeld op en geven je tekening persoonlijkheid, jouw persoonlijkheid!

To draw

When I talk about drawing I often hear people say to me: “You can talk easily, At least you can draw, but I don’t have that talent. I definitely can’t draw!” Been there! Believe me, I have been convinced for years that I could not draw. As a child I enjoyed drawing, I liked to draw. I was not a natural born talent, I could just draw well and that was it! In my (early) teenage years, I liked to doodle (especially during school hours) and I occasionally drew small comics. After I was 16 I hardly made a drawing anymore. Well, if I was on the phone (doodling) but no longer actively drawing.

When I wanted to draw something again halfway through my thirties, it didn’t work! My development concerning drawing almost stopped completely around the age of sixteen. When I was sitting in front of an empty sheet of paper, I had no idea what I wanted to draw and when I was drawing, I was erasing more. What used to be so obvious and natural was now no longer. I was completely forgotten how it felt to start drawing without high expectations, to just start drawing without thinking about the result. My creative juices had dried up quite a bit and my imagination had abandoned me. Frustration everywhere! Fortunately (for me) I discovered a great book by Danny Gregory – The Creative License. The (English) content of this book has encouraged me to continue to draw. Not in an obsessive way, but a little every time. With simple and, above all, fun exercises, the writer helps you through all obstacles in a very personal way. I made the drawing above when we were in Germany for a midweek hollyday. I put some blue stuff together (A hammerhead shark – how do they get it! A pack of German milk, a Mini car, diving mask, a case and an electric toothbrush). Then I sat down with a cup of coffee and started to draw. All I used was a fineliner and some markers to create this still life. Around the drawing I wrote some things that I liked to remember.

The drawing is far from perfect! But many times more fun than a photo with the same objects. I can even see what I have drawn! Also grab a carton of milk and see if you succeed in drawing it. Or take a good look at your sandwich, how is the texture? Are there seeds or nuts on it? Drawing requires a good ability to observe, good observation makes you more aware of your environment. That’s a good thing to do in these days! I almost always write (journal) around my drawings. Then I write what I see when I look at the drawing or what concerns me while drawing it. Sometimes I’m drawing and memories come up, or I feel certain emotions. Drawing can also be very therapeutic.

In the meantime I have completely refound the pleasure of drawing, I enjoy the process and the result. I do not use a pencil, no eraser, but immediately a final black fineliner and markers. Does not it work? Then I finish the drawing at the part that did succeed. And color really works wonders! The most boring black and white drawing comes alive if you color it loosely. Not too neat colors and lines just draw in one time it doesn’t matter if they are completely straight or not, even if the lines are not (completely) correct, the result can ultimately be beautiful. Just as with handwriting, those imperfections produce a very interesting image and give your drawing personality, your personality!


Handlettering

In het vorige stukje had ik het over doedelen, doedels zijn patronen en tekeningetjes die vaak spontaan ontstaan. Kleine simpele lijn tekeningetjes worden ook wel doedels genoemd, al zijn deze niet (altijd) gedachteloos getekend, ze hebben wel dezelfde eigenschappen en uitstraling.

Handletters (ik heb hier al eerder over geschreven) hebben eigenlijk ook wel wat weg van doedels. het zijn in basis net als doedels getekende (of geschreven) lijn afbeeldingen die worden opgevuld met bijvoorbeeld arcering, tekentjes, kleuren, tangles of combinaties hiervan. In een A6 moleskine boekje maak ik vaak zwart/wit tekeningen die ik dan aanvul met met geschreven tekst en handletters om extra betekenis te geven. Op het plaatje hieronder heb ik, omdat mijn papier nog te veel witruimte bevatte een zwarte lijn tekening gecombineerd met verschillende lettertypen.

Vaak als ik aan het tekenen ben, komen er vanzelf quotes en teksten in mijn gedachten op. Deze gebruik ik dan ook gerust in mijn werk. Het zijn gedachten die bij dat moment horen, net als de tekening. De ene tekst heeft een diepere betekenis voor mij dan de andere. Sinds ik elke dag wat maak ben ik gestopt met mijzelf te serieus te nemen. Ik neem mijn dagboek zoals het komt.

Door al die mooie en vooral strakke handletter voorbeelden op het internet had ik in het begin best wel last van beginners (faal) angst. Ik wilde ook super strakke handletters maken! Minstens zo mooi als de voorbeelden. Met potlood, liniaal en gum begon ik volgens een vooropgezet plan te tekenen. Ik heb veel gegumd, gemopperd en gesjoemeld door hier en daar wat letters over te trekken. Vond ik het leuk? Genoot ik ervan? Welnee! Het ging me alleen maar om het eindresultaat… Toen mijn handletter stukje uiteindelijk af was, was ik er klaar mee. Voor mij geen handletters meer, vond er geen moer aan! Daarnaast was het resultaat een slap aftreksel van het voorbeeld, dat per direct in het ronde archief verdween. Achteraf besef ik me dat ik veel te krampachtig ben begonnen. Natuurlijk zijn perfect strakke handletters een lust voor het oog. Maar heel eerlijk, ik vind ik handletters die niet perfect en een stuk minder strak zijn over het algemeen interessanter en aantrekkelijker!

Perfectie is een mooi streven, maar het moet niet verlammend werken. Ambacht is werk en door hard te werken kan ik een ambacht leren. Maar was dat ook wat ik wilde? Pas toen de lat op de grond lag en ik mijn (onrealistische) verwachtingen rondom het handletteren (en tekenen!) had bijgesteld, kon ik van het proces gaan genieten en spelenderwijs ontdekken hoe leuk het is om letters te maken zonder gum en liniaal! Daardoor ontstonden er vaak veel mooiere dingen dan ik ooit zelf van te voren had kunnen bedenken. Net als bij alle andere (creatieve) vaardigheden is het een kwestie van jezelf een kans gunnen om te ontwikkelen door het te durven doen en bovenal aardig en mild te zijn voor jezelf. Ik hoef geen specialist te worden om mooie dingen te kunnen maken. Nu begin ik pas langzaam te ontdekken wat ik zelf mooi vind en wat mij diep van binnen beweegt om te doen wat ik doe. Ik verlang ernaar om authentiek te zijn, onderscheidend en mijn eigen stijl te ontwikkelen. Eigenlijk verlang ik er naar om “gewoon” mezelf te zijn.

Als ik kijk naar de “zweverige” tekening bij deze tekst, wil ik liever mijzelf kunnen zijn zonder tros ballonnen. Hoog geplaatste latten probeer ik te vermijden. Daar ga ik niet (meer) kost wat kost overheen. Laat mij maar met beide benen op de grond staan en bij wijze van spreken blij zijn als ik onder een latje doorschuif. Laat mij maar lekker schuiven!

Hand-lettering

In the previous blogpost I talked about doodles, doodles are patterns and drawings that often appear spontaneously. Small simple line drawings are also called doodles, although these are not (always) drawn thoughtlessly, they do have the same characteristics and appearance.

Hand-lettering (I have written about this before) actually looks a bit like doodling. they are basically drawn (or written) line images that are filled with shading, marks, colors, tangles or combinations of these. In an A6 moleskine booklet I often make black on white drawings that I then complete with written text and hand draw letters to give extra meaning. On the picture above I have, because my paper still had too much white space, a black line drawing combined with different fonts.

Often when I’m drawing, quotes and texts pop into in my head. I use them in my work. These thoughts belong to that moment, just like the drawing. One text has a deeper meaning for me than the other. Since I make something every day I have stopped taking myself too seriously. I take my journal as it comes.

Because of all those beautiful and extreemly perfect hand-letter examples on the internet, I had problems with starters (failure) fear in the beginning. I also wanted to make perfect hand-letters! At least as beautiful as the examples. With pencil, ruler and eraser I started to draw according to a predetermined plan. I have erased, grumbled and fiddled a lot by tracing some letters here and there. Did I like it? Did I enjoy it? No! I was only concerned with the end result… When my piece was finally finished, I was done with it. No more hand-letters for me, I didn’t like it at all! In addition, the result was a weak extract from the example, which immediately disappeared in the paper bin. In retrospect I realize that I have started far too convulsively. Of course, perfectly made hand-letters are a feast for the eyes. But to be honest, I find hand-letters that are not perfect generally more interesting and more appealing.

Perfection is a beautiful goal, but it should not have a paralyzing effect. Craftsmanship is work and by working hard I can learn a craft. But was that also what I wanted? Only when the bar was on the ground and I had adjusted my (unrealistic) expectations with regard to hand-lettering (and drawing!), I could start enjoying the process and discover while playing how fun it is to make letters without an eraser and ruler! As a result, there were often much nicer things than I could ever have imagined in advance. As with all other (creative) skills, it is a matter of giving yourself an opportunity to develop by daring to do it and, above all, to be kind and gentle to yourself. I don’t have to become a specialist to be able to make beautiful things. Now I am slowly beginning to discover what I find beautiful and what moves me deep inside to do what I do. I long to be authentic, distinctive and to develop my own style. In fact, I long to be “just” myself.

If I look at the “floaty” drawing with this text, I would rather be able to be myself without a bunch of balloons. I try to avoid high bars. I don’t go over it (anymore) at all costs. Let me stand with both feet on the ground and, so to speak, be happy if I slide under a bar. I can go for that!

Doodelen, doodlen, doedelen

Over de juiste schrijfwijze van het woord doedelen ben ik nog niet uit. Als ik google, (ook zo een vervelend woord – voor mij – om als een fatsoenlijke werkwoordvervoeging te schrijven) dan zie ik verschillende spellingvarianten voorbij komen in het Nederlands: doodelen, doodlen (Engels) en doedelen. Gebruik ik het woord “doodelen” en vertaal ik dat via google translate naar het Engels dan staat er “to kill”! Ja, ja ik weet het! Ik had gewoon veel beter moeten opletten op school bij Nederlands en Engels. Het enige verband dat ik tussen de beide woorden zie, is dat het vele doedelen “moordend” was voor mijn schoolcarrière. Ik had het tijdens de lessen gewoon veel te druk met doedelen in mijn agenda, werkboeken en schriften. Ik kon hele lessen gedachteloos stipjes zetten, streepjes trekken, bloemetjes tekenen, van inktvlekjes figuurtjes maken, rondjes tekenen… Dat is wat doedelen is, gedachteloos tekeningetjes maken.

Op mijn bureau ligt een een opengeslagen A3 staand formaat schetsboek met een harde kaft van de Action. Deze doet dienst als ondergrond voor het geval ik klieder. Zoals je al eerder hebt kunnen lezen is dat geen overbodige luxe voor mij! Het komt meer dan eens voor dat een ondergrond mooier wordt dan mijn artjournal pagina zelf! Zodra ik vlekken zie ga ik doedelen en als ik doedel ben ik in mijn element! Gedachteloos bewerk ik de vlekken één voor één op mijn onderblad en voordat ik het in de gaten heb, ontstaat er een mooi gedoedeld geheel. Ik heb al best wat gedoedelde ondergronden in mijn artjournals verwerkt. Soms vul ik er een hele pagina mee op en soms werk ik met stukjes ervan. Doedels, tekentjes (marks – Engels), tangles en arceren gaan heel goed samen. Vaak als ik iets doedel dan vul ik het in met arceringen, tangle patronen of tekentjes. Met name tekentjes in de vorm van plusjes, keertjes (x-jes), rondjes, stipjes, streepjes en tangle patronen zijn geschikt om donkere vlakken af te zwakken en lege ruimtes op te vullen, losse elementen te verbinden en extra details toe te voegen. Arceren gebruik ik meer voor het aangeven van schaduw, of het opvullen van vlakken waarvoor ik helemaal zwart of één kleur te zwaar vind.

Het leuke van de gedoedelde ondergronden is dat ze heel spontaan ontstaan, vaak geen betekenis hebben, noch enige samenhang maar toch heel fraai ogen. Ze inspireren, zijn verrassend en geven nieuwe inzichten zonder enige vorm van druk. Eigenlijk zijn doedels een cadeautje van je “onderbewuste ik” aan jezelf waar je heel dankbaar voor mag zijn! Dus vanaf nu geen onderbladen meer weggooien en al die mooie doedels lekker verwerken in je artjournal! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: Doe wat fijn voelt om te doen… Teken je graag streepjes? doen! Wil je vandaag bloemen tekenen? Doen! Relax en… go with the flow, veel plezier!

Doodling

I am not sure yet about the correct spelling of the word doodling in Dutch. If I google, (another annoying word – for me – to write as a decent verb conjugation in Dutch) then I see several spelling variants come up in Dutch: doodelen, doodle (English) and doedelen. If I use the word “doodelen” and translate that in Google translate it says “to kill”! Yes, yes I know it! I just had to pay more attention at school with Dutch and English lessons. The only connection I see between the two words is that doodling was “killing” for my school career. During the lessons I was too busy with the doodling stuff in my diary, workbooks and notebooks. I was able to draw whole lessons, thoughtlessly I drew lines, flowers, figures out of ink stains, circles… That is what doodling is, making thoughtless drawings.

On my desk is an open A3 format sketchbook with a hard cover of the Action (Dutch store). This serves as a worksheet in case I make a mess out of it. As you have read before, that is not a luxury for me! It happens more than once that a worksheet becomes more beautiful than my artjournal page itself! As soon as I see spots, I start to doodle and when I do I am in my element! Thoughtlessly I edit the spots on my worksheet one by one and before I realize it, a nice doodle illustration is created. I have already incorporated quite a few worksheets into my art journals. Sometimes I fill a whole page with it and sometimes I work with pieces of it. Doodles, marks, tangles and hatch go very well together. Often when I do something, I fill it in with hatches, tangle patterns or marks. In particular, marks in the form of pluses, x-marks, circles, dots, stripes and tangle patterns are suitable for toning down black areas and filling in empty spaces, connecting separate elements and adding extra details. I use hatching more to indicate shadows, or to fill in areas for which I find black or one color too heavy.

The nice thing about the doodled worksheets is that they come very spontaneously, often have no meaning, nor any coherence, but still look very beautiful. They inspire, are surprising and provide new insights without any form of pressure. Doodles are actually a gift from your “subconscious self” to yourself for which you may be very grateful! So from now on, no more throwing away worksheets and incorporating all those beautiful doodles into your artjournal! I can’t say it often enough: Do what feels nice to do… Do you like to draw dashes? Do it! Do you want to draw flowers today? Do it! Relax and… go with the flow, have fun!

Journalen

Journalen is afgeleid van het woord journaal, een Frans leenwoord dat dagboek betekend. Journalen gaat dus over tekst. “Schrijf het van je af” was het kopje van mijn vorige blogpost. Dit stuk ging voornamelijk over gebeurtenissen en gevoelens die ik liever niet met de hele wereld deel. Als ik deze artjournalpagina’s terug zie, weet ik alleen wat het verhaal onder de verf is. Dat is vooral fijn als ik de dingen van me af wil schrijven. Maar er zijn ook momenten waarop ik het juist belangrijk vind dat de teksten (goed) leesbaar zijn. De tekst heeft dan een andere functie. Er zijn verschillende tekst functies als het om (art)journalen gaat:

  • de verborgen – schrijf het van je af – functie, tekst verstopt onder een laag verf
  • de normale tekst functie, je wilt iets duidelijk leesbaar communiceren
  • de titel functie, lekker groot aangeven waarover het gaat
  • de krabbelfunctie, semi of helemaal niet leesbaar
  • de decoratieve funtie, willekeurige of zorgvuldig gekozen letters, cijfers of leestekens als ontwerp element

Een blog, ook wel weblog genoemd, is ook een dagboek vorm. In feite is alle informatie die je van dag tot dag in chronologische volgorde vastlegt een dagboek of logboek. Een dagboek is intiem terwijl een logboek meer professioneel/zakelijk is.

Teksten kunnen dus een hele belangrijke functie vervullen, of een kleinere rol meer op de achtergrond. Soms wil ik veel schrijven en soms wil ik juist meer illustreren. Teksten kunnen als bijna onleesbaar gekrabbel of juist als grote titel worden weergegeven. Krabbels, losse cijfers en losse letters zijn ook heel mooi als ontwerp element. Ze vervullen dan niet een taalfunctie, maar een beeldende functie.

De laatste tijd vind ik een enkel woord al genoeg om mijn illustraties kracht bij te zetten. Dan geef ik in één tot een paar woorden weer wat het thema is. Deze titel handletter ik dan lekker groot (als daar de ruimte voor is). Houd ik aan het einde nog wat ruimte over, dan vul ik die graag op met wat gekrabbelde teksten. Deze hebben uiteraard met de titel te maken, maar zijn niet noodzakelijk. Meestal krabbel ik ze half over elkaar heen waardoor ze meer ogen als een ontwerp element dan tekst. Ik signeer mijn werk altijd met mijn initialen en de datum, dan weet ik wanneer ik het gemaakt heb en zie ik ook mijn eigen vooruitgang. Daarnaast, ook belangrijk: Het is iets om trots op te zijn!

Letters en cijfers vervelen nooit. Ik probeer ze zo vaak mogelijk en op verschillende manieren in mijn artjournal toe te passen. Een paar jaar terug tekende ik heel veel en vond ik het juist fijn om in een duidelijk handschrift om de illustraties heen te schrijven wat ik ervan vond en waar ik aan dacht terwijl ik ze tekende. Nu heb ik daar minder behoefte aan. Soms vind ik een artjournal pagina saai dan leuk ik het op met opvallende handletters of wil ik juist een mooie quote opschrijven met alleen maar wat doodles eromheen. Het mooie van journalen is dat jezelf kan bepalen hoe je het doet! Het is in ieder geval een heel krachtig middel waarmee je je artjournal extra betekenis en diepgang geeft of je het nu zichtbaar doet of niet!

The word journal means diary. Journals is about text. “Write it off” was the headline of my previous blogpost. This piece was mainly about events and feelings that I would rather not share with the whole world. When I see these art journalpages again, I am the omly one who knows the story under the paint. That is great if I want to write things off. But there are also moments when I want the texts more (readable). The text then has a different function. There are different text functions when it comes to (art) journals:

  • the hidden – write it off – function, text hidden under a layer of paint
  • the normal text function, you want to communicate something clearly legible
  • the title function nice and large what it is about
  • the scribble function, semi or not readable at all
  • the decorative function, random or carefully chosen letters, numbers or punctuation marks as a design element

A blog, also called weblog, is a diary form too. In fact, all information that you record in chronological order from day to day is a diary or logbook. A diary is intimate while a logbook is more professional/business.

Text can therefore play a very important role, or a smaller role in the background. Sometimes I want to write a lot and sometimes I want to illustrate more. Texts can be displayed as almost illegible scribbles or as a large title. Doodles, single numbers and single letters are also very nice as a design element. Then they do not fulfill a language function, but have a visual function.

At the moment, a single word is enough for my illustrations. I explain what the theme is in one to a few words. The title is made with handletters nice and big (if there is room for nice and big). If I still have some space left at the end, I would like to fill it with some scribbled texts. These of course have something to do with the title, but are not necessary. I usually scribble them half over each other, making them look more like a design element than text. I always sign my work with my initials and the date, then I know when I made it and I also see my own progress. In addition, also important: It is something to be proud of!

Letters and numbers never get bored. I try to apply them as often as possible and in different ways in my artjournal. A few years ago I drew a lot and I enjoyed writing texts around the illustrations of what I thought while drawing them. Now I have no need for that. Sometimes I find an artjournal page boring, then I pimp it with striking hand-letters. Or I just want to write a nice quote with just a few doodles around it. The great thing about journaling is that you can decide how you do it! It is in any case a very powerful tool that gives your artjournal extra meaning whether you do it visibly or not!


Schrijf het van je af

Ik heb al eerder verteld dat er geen regels zijn wat artjournaling betreft. Aan de ene kant is dat heel bevrijdend, jij bent de baas over je eigen werk. Aan de andere kant best eng. Wat is nou goed en wat niet? Ik werk het liefst met richtlijnen en regels zodat ik weet dat ik voldoe aan de geldende norm. Maar wat als er geen geldende norm is? Wat als ik degene ben die de norm bepaalt? Als je er goed over na denkt kan dat best confronterend zijn.

Juist omdat artjournalen geen grenzen kent, kun je er een hele hoop kanten mee op. Ik heb ontdekt dat ik artjournaling op verschillende wijzen kan toepassen. De bloemen illustratie hierboven was mijn eerste spread (twee pagina’s naast elkaar) waarbij ik me niet bezig hield met hoe mooi het plaatje zou worden. Ik had die dag een hoop aan mijn hoofd gehad en moest ergens met mijn zorgelijke gedachten naar toe. Vaak vouw ik op deze momenten mijn handen en ga in gebed. Zittend aan mijn bureau schreef ik alles wat me dwarszat op beide pagina’s in mijn boekje op. Eerst van boven naar beneden en van links naar rechts. Daarna draaide ik mijn boekje 90 graden en schreef op dezelfde wijze over mijn tekst heen. Het schrijven luchtte mij enorm op en voelde als een gebed in briefvorm. Nadat ik alles er had uitgeschreven, heb ik zwarte verf gepakt en ben ik met een inktroller over de inmiddels al onleesbare tekst heen gegaan. Toen de verf droog was heb ik de randjes versierd met washi tape. Het “toeval” wil dat op één van de tapejes de tekst: See GOOD in all things” stond. Daar heb ik zonder nadenken gelijk de tekst: “See GOD in all things” van gemaakt. Daarna ben ik bloemen gaan tekenen en kwam een tekst uit Mattheus 6 in mijn gedachten op waar Jezus sprak over de bloemen in het veld. De strekking van deze tekst heeft te maken met piekeren en je zorgen maken en eindigt ongeveer met de woorden: Maak je geen zorgen over de dag van morgen, je hebt het al moeilijk genoeg met vandaag.

Vertrouwen hebben is hier het sleutelwoord, heb vertrouwen in wat je doet en neem de vrijheid om je zelf te ontwikkelen. Artjournaling is een manier van leven, het gaat niet alleen maar om een mooi plaatje. Het gaat erom dat je jezelf steeds een beetje beter leert kennen en vanuit die kennis groeit op zowel creatief- als het innerlijke vlak.

Write it off

I have said it before, there are no rules regarding artjournaling. On the one hand that is very liberating, you are in charge of your own work. Quite scary on the other hand. What is good and what is not? I prefer to work with guidelines and rules so that I know that I meet the applicable standard. But what if there is no applicable standard? What if I am the one who sets the standard? If you think about it, it can be quite confronting.

Just because art journaling has no limitations, you can do wat ever you want to do. I have discovered that I can apply artjournaling in different ways. The floral illustration above was my first spread (two pages next to each other) where I was not concerned with how beautiful the picture would be. I had a lot on my mind that day and had to go somewhere with my worrying thoughts. I often fold my hands at these moments and pray. Sitting at my desk I wrote down everything that bothered me on both pages in my booklet. First from top to bottom and from left to right. Then I turned my booklet 90 degrees and wrote my text in the same way. Writing was a great relief and felt like a prayer in letter form. After I had written everything down, I took black paint and went over the already illegible text with an ink roller. When the paint was dry I decorated the edges with washi tape. The “coincidence” means that the text “See GOOD in all things” was written on one of the tapes. I thoughtlessly made the text “See GOD in all things.” I read from Matthew 6 where Jesus spoke about the flowers in the field. This text is all about worries and ends roughly with the words: Don’t worry about tomorrow,
each day has enough trouble of its own.

Trust is the key word here, have faith in what you do and take the freedom to develop yourself. Artjournaling is a way of life, it’s not just about a beautiful picture. It is about getting to know yourself better and growing from that knowledge both creatively and internally.

Teleurstelling

De teleurgestelde blik in de ogen van dit poppetje is een fragment uit mijn eerste “echte” artjournal.

Nadat ik het besluit had genomen om het artjournalen een kans te geven, ben ik vol verwachting begonnen met de materialen die ik al had liggen. Ik heb heel symbolisch één van mijn notitieboeken genomen waar ik dagelijks al mijn ideeën in opschreef. Dit boek hield mijn grote kippe-kop een heel eind weg bij mijn kippe-kont waardoor ik mijn ei niet kwijt kon! Met andere woorden; zolang ik veilig in mijn hoofd bleef zitten, hoefde ik geen actie te ondernemen! Het opschrijven van mijn ideeën gaf even hoop en een goed gevoel, maar geen actie! Sterker nog, het werd een gewoonte om het alleen maar op te schrijven en weer weg te leggen. Dat leidde tot een enorme drempel en bergen frustratie! Alle ideeën die in mij opborrelden werden bijna direct en vakkundig om zeep geholpen. Een molen van negatieve kreten draaide in cadans door mijn gedachten heen en maaide elke creatieve scheut die ik maar enigszins een kans wilde geven om. Ik kan het toch niet… Ik hebt het al zo vaak geprobeerd… Ik kan niet tekenen…. Het kost alleen maar een hoop geld… Ik ben niet goed genoeg… Welk doel dient het nou?… Ik heb hier geen tijd voor… Ik heb niet de juiste materialen… Ik moet eerst die en die cursus doen… Ik moet mijn tijd aan zinnige dingen besteden…. Ik verdien dit niet… Ik heb product X niet!… Ik word nooit zo goed als haar…. Ik stel niets voor…. Ik ben helemaal niets….

Er is al heel wat verteld en gezegd over de inner-criticus. Ook in de eetstoorniskliniek hebben we het er uitgebreid over gehad. Als ik terugkijk op mijn eerste serieuze artjournal poging en daar de sabotage pogingen van mijn inner-critcus naast zet, is een aflevering van “Wie is de mol” is er niets bij. Dit bereikte een hoogtepunt toen ik door onervarenheid voor de 2e keer met de blauwe spraypaint over het gezicht van mijn poppetje spoot waardoor ze er nu op zijn Engels gezegd wel heel “blue” uitziet. Ik durf met 100% zekerheid te zeggen dat mijn gezicht er op dat moment ook zo uitzag. Wat was ik teleurgesteld in mijn eerste artjournalpage! Ik heb dagen bij mijzelf gedacht: Wat moet ik in vredesnaam met een afbeelding van een depressieve prinses met een mislukte haardos in mijn artjournal? Zo had ik het me niet voorgesteld! In de hoop dat mijn volgende artjournal pages een stuk mooier zouden worden en enigszins nog vasthoudend aan mijn sterk geromantiseerde ideeën over de artjournaling, ben ik er een na een paar dagen balen toch weer mee aan de slag gegaan. Wat denk je? Ook mijn tweede pagina was een teleurstelling…

Ondanks de teleurstelling ben ik toch doorgegaan, al ging het niet van harte. Soortgelijke verhalen en kennis van de inner-criticus hielpen me door deze fase heen. En wat denk je? Het gaat al een stuk beter!

Disappointment

The disappointed look in the eyes of the character on the image above, is an excerpt from my first “real” artjournal.

After I had made the decision to give artjournal a chance, I started full of expectations with the materials I already had. I have taken one of my notebooks very symbolically in which I wrote down all my ideas on a daily basis. This book kept my big chicken head a long way away from my chicken butt, which prevented me from laying my creative egg*! In other words; as long as I remained safe in my head, I didn’t have to take any action! Writing down my ideas gave me hope and a good feeling, but no action! In fact, it became a habit just to write it down and put it away again. That led to lots of frustration! All ideas that popped up inside me were destroyed almost immediately. By every creative thought, which I only slightly threatened to give a chance I had a negative response in my mind: I can’t do it anyway… I’ve tried it so many times… I can’t draw… It just costs a lot of money… I’m not good enough… What purpose does it serve?… I don’t have time for this… I don’t have the right materials… I first have to do this and that course… I have to spend my time on sensible things… I don’t deserve this… I do not have product X!… I will never be as good as her… I do not represent anything… I am nothing at all…

A lot has been said about the critical inner voice . We also discussed it extensively in the eating disorder clinic. When I look back on my first serious artjournal attempt and add the sabotage attempts of my critical inner voice to it, an episode of “The Mole” is nothing. This reached a peak when, due to inexperience, I sprayed the blue spray paint over the face of my character for the second time, which makes her look very “blue”. I dare to say with 100% certainty that my face looked the same at the time. I was so disappointed in my first artjournal page! For days I thought to myself: What on earth am I supposed to do with an image of a depressed princess with a failed head of hair in my artjournal? I hadn’t imagined it that way! Hoping that my next artjournal pages would become a lot more beautiful and still hold on to my strongly romanticized ideas about artjournaling, I started working in my artjournal again after a few bad days . What do you think? My second page was also a disappointment…

Despite the disappointment, I went ahead, although it didn’t go very well. Similar stories and knowledge of the critical inner voice helped me through this phase. And what do you think? It is already a lot better!

*Being able to lose your egg is a Dutch saying