Maandelijks archief: april 2019

Doodelen, doodlen, doedelen

Over de juiste schrijfwijze van het woord doedelen ben ik nog niet uit. Als ik google, (ook zo een vervelend woord – voor mij – om als een fatsoenlijke werkwoordvervoeging te schrijven) dan zie ik verschillende spellingvarianten voorbij komen in het Nederlands: doodelen, doodlen (Engels) en doedelen. Gebruik ik het woord “doodelen” en vertaal ik dat via google translate naar het Engels dan staat er “to kill”! Ja, ja ik weet het! Ik had gewoon veel beter moeten opletten op school bij Nederlands en Engels. Het enige verband dat ik tussen de beide woorden zie, is dat het vele doedelen “moordend” was voor mijn schoolcarrière. Ik had het tijdens de lessen gewoon veel te druk met doedelen in mijn agenda, werkboeken en schriften. Ik kon hele lessen gedachteloos stipjes zetten, streepjes trekken, bloemetjes tekenen, van inktvlekjes figuurtjes maken, rondjes tekenen… Dat is wat doedelen is, gedachteloos tekeningetjes maken.

Op mijn bureau ligt een een opengeslagen A3 staand formaat schetsboek met een harde kaft van de Action. Deze doet dienst als ondergrond voor het geval ik klieder. Zoals je al eerder hebt kunnen lezen is dat geen overbodige luxe voor mij! Het komt meer dan eens voor dat een ondergrond mooier wordt dan mijn artjournal pagina zelf! Zodra ik vlekken zie ga ik doedelen en als ik doedel ben ik in mijn element! Gedachteloos bewerk ik de vlekken één voor één op mijn onderblad en voordat ik het in de gaten heb, ontstaat er een mooi gedoedeld geheel. Ik heb al best wat gedoedelde ondergronden in mijn artjournals verwerkt. Soms vul ik er een hele pagina mee op en soms werk ik met stukjes ervan. Doedels, tekentjes (marks – Engels), tangles en arceren gaan heel goed samen. Vaak als ik iets doedel dan vul ik het in met arceringen, tangle patronen of tekentjes. Met name tekentjes in de vorm van plusjes, keertjes (x-jes), rondjes, stipjes, streepjes en tangle patronen zijn geschikt om donkere vlakken af te zwakken en lege ruimtes op te vullen, losse elementen te verbinden en extra details toe te voegen. Arceren gebruik ik meer voor het aangeven van schaduw, of het opvullen van vlakken waarvoor ik helemaal zwart of één kleur te zwaar vind.

Het leuke van de gedoedelde ondergronden is dat ze heel spontaan ontstaan, vaak geen betekenis hebben, noch enige samenhang maar toch heel fraai ogen. Ze inspireren, zijn verrassend en geven nieuwe inzichten zonder enige vorm van druk. Eigenlijk zijn doedels een cadeautje van je “onderbewuste ik” aan jezelf waar je heel dankbaar voor mag zijn! Dus vanaf nu geen onderbladen meer weggooien en al die mooie doedels lekker verwerken in je artjournal! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: Doe wat fijn voelt om te doen… Teken je graag streepjes? doen! Wil je vandaag bloemen tekenen? Doen! Relax en… go with the flow, veel plezier!

Doodling

I am not sure yet about the correct spelling of the word doodling in Dutch. If I google, (another annoying word – for me – to write as a decent verb conjugation in Dutch) then I see several spelling variants come up in Dutch: doodelen, doodle (English) and doedelen. If I use the word “doodelen” and translate that in Google translate it says “to kill”! Yes, yes I know it! I just had to pay more attention at school with Dutch and English lessons. The only connection I see between the two words is that doodling was “killing” for my school career. During the lessons I was too busy with the doodling stuff in my diary, workbooks and notebooks. I was able to draw whole lessons, thoughtlessly I drew lines, flowers, figures out of ink stains, circles… That is what doodling is, making thoughtless drawings.

On my desk is an open A3 format sketchbook with a hard cover of the Action (Dutch store). This serves as a worksheet in case I make a mess out of it. As you have read before, that is not a luxury for me! It happens more than once that a worksheet becomes more beautiful than my artjournal page itself! As soon as I see spots, I start to doodle and when I do I am in my element! Thoughtlessly I edit the spots on my worksheet one by one and before I realize it, a nice doodle illustration is created. I have already incorporated quite a few worksheets into my art journals. Sometimes I fill a whole page with it and sometimes I work with pieces of it. Doodles, marks, tangles and hatch go very well together. Often when I do something, I fill it in with hatches, tangle patterns or marks. In particular, marks in the form of pluses, x-marks, circles, dots, stripes and tangle patterns are suitable for toning down black areas and filling in empty spaces, connecting separate elements and adding extra details. I use hatching more to indicate shadows, or to fill in areas for which I find black or one color too heavy.

The nice thing about the doodled worksheets is that they come very spontaneously, often have no meaning, nor any coherence, but still look very beautiful. They inspire, are surprising and provide new insights without any form of pressure. Doodles are actually a gift from your “subconscious self” to yourself for which you may be very grateful! So from now on, no more throwing away worksheets and incorporating all those beautiful doodles into your artjournal! I can’t say it often enough: Do what feels nice to do… Do you like to draw dashes? Do it! Do you want to draw flowers today? Do it! Relax and… go with the flow, have fun!

Journalen

Journalen is afgeleid van het woord journaal, een Frans leenwoord dat dagboek betekend. Journalen gaat dus over tekst. “Schrijf het van je af” was het kopje van mijn vorige blogpost. Dit stuk ging voornamelijk over gebeurtenissen en gevoelens die ik liever niet met de hele wereld deel. Als ik deze artjournalpagina’s terug zie, weet ik alleen wat het verhaal onder de verf is. Dat is vooral fijn als ik de dingen van me af wil schrijven. Maar er zijn ook momenten waarop ik het juist belangrijk vind dat de teksten (goed) leesbaar zijn. De tekst heeft dan een andere functie. Er zijn verschillende tekst functies als het om (art)journalen gaat:

  • de verborgen – schrijf het van je af – functie, tekst verstopt onder een laag verf
  • de normale tekst functie, je wilt iets duidelijk leesbaar communiceren
  • de titel functie, lekker groot aangeven waarover het gaat
  • de krabbelfunctie, semi of helemaal niet leesbaar
  • de decoratieve funtie, willekeurige of zorgvuldig gekozen letters, cijfers of leestekens als ontwerp element

Een blog, ook wel weblog genoemd, is ook een dagboek vorm. In feite is alle informatie die je van dag tot dag in chronologische volgorde vastlegt een dagboek of logboek. Een dagboek is intiem terwijl een logboek meer professioneel/zakelijk is.

Teksten kunnen dus een hele belangrijke functie vervullen, of een kleinere rol meer op de achtergrond. Soms wil ik veel schrijven en soms wil ik juist meer illustreren. Teksten kunnen als bijna onleesbaar gekrabbel of juist als grote titel worden weergegeven. Krabbels, losse cijfers en losse letters zijn ook heel mooi als ontwerp element. Ze vervullen dan niet een taalfunctie, maar een beeldende functie.

De laatste tijd vind ik een enkel woord al genoeg om mijn illustraties kracht bij te zetten. Dan geef ik in één tot een paar woorden weer wat het thema is. Deze titel handletter ik dan lekker groot (als daar de ruimte voor is). Houd ik aan het einde nog wat ruimte over, dan vul ik die graag op met wat gekrabbelde teksten. Deze hebben uiteraard met de titel te maken, maar zijn niet noodzakelijk. Meestal krabbel ik ze half over elkaar heen waardoor ze meer ogen als een ontwerp element dan tekst. Ik signeer mijn werk altijd met mijn initialen en de datum, dan weet ik wanneer ik het gemaakt heb en zie ik ook mijn eigen vooruitgang. Daarnaast, ook belangrijk: Het is iets om trots op te zijn!

Letters en cijfers vervelen nooit. Ik probeer ze zo vaak mogelijk en op verschillende manieren in mijn artjournal toe te passen. Een paar jaar terug tekende ik heel veel en vond ik het juist fijn om in een duidelijk handschrift om de illustraties heen te schrijven wat ik ervan vond en waar ik aan dacht terwijl ik ze tekende. Nu heb ik daar minder behoefte aan. Soms vind ik een artjournal pagina saai dan leuk ik het op met opvallende handletters of wil ik juist een mooie quote opschrijven met alleen maar wat doodles eromheen. Het mooie van journalen is dat jezelf kan bepalen hoe je het doet! Het is in ieder geval een heel krachtig middel waarmee je je artjournal extra betekenis en diepgang geeft of je het nu zichtbaar doet of niet!

The word journal means diary. Journals is about text. “Write it off” was the headline of my previous blogpost. This piece was mainly about events and feelings that I would rather not share with the whole world. When I see these art journalpages again, I am the omly one who knows the story under the paint. That is great if I want to write things off. But there are also moments when I want the texts more (readable). The text then has a different function. There are different text functions when it comes to (art) journals:

  • the hidden – write it off – function, text hidden under a layer of paint
  • the normal text function, you want to communicate something clearly legible
  • the title function nice and large what it is about
  • the scribble function, semi or not readable at all
  • the decorative function, random or carefully chosen letters, numbers or punctuation marks as a design element

A blog, also called weblog, is a diary form too. In fact, all information that you record in chronological order from day to day is a diary or logbook. A diary is intimate while a logbook is more professional/business.

Text can therefore play a very important role, or a smaller role in the background. Sometimes I want to write a lot and sometimes I want to illustrate more. Texts can be displayed as almost illegible scribbles or as a large title. Doodles, single numbers and single letters are also very nice as a design element. Then they do not fulfill a language function, but have a visual function.

At the moment, a single word is enough for my illustrations. I explain what the theme is in one to a few words. The title is made with handletters nice and big (if there is room for nice and big). If I still have some space left at the end, I would like to fill it with some scribbled texts. These of course have something to do with the title, but are not necessary. I usually scribble them half over each other, making them look more like a design element than text. I always sign my work with my initials and the date, then I know when I made it and I also see my own progress. In addition, also important: It is something to be proud of!

Letters and numbers never get bored. I try to apply them as often as possible and in different ways in my artjournal. A few years ago I drew a lot and I enjoyed writing texts around the illustrations of what I thought while drawing them. Now I have no need for that. Sometimes I find an artjournal page boring, then I pimp it with striking hand-letters. Or I just want to write a nice quote with just a few doodles around it. The great thing about journaling is that you can decide how you do it! It is in any case a very powerful tool that gives your artjournal extra meaning whether you do it visibly or not!


Hier hou ik van!

Ik hou van digitaal scrappen! Het liefst met spullen die in feite niets voorstellen. Ik houd van vormen en composities met een beetje chaos…

Gebruikte materialen:
– I Love – Fullkit

I Love this!

I love digital scraping! Preferably with things that actually do not represent anything. I like shapes and compositions with a bit of chaos…

Used materials:
– I Love – Fullkit

I Love – Fullkit

Deze volledig digitale artjournal kit is vrijwel themaloos en bijna voor elke gelegenheid te gebruiken of te combineren met andere SPPP producten. In de kit zitten 76 elementjes en 12 papers van 12 x 12 inch. Verkrijgbaar in 1 licentievorm: PU/S4O/S4H.

This fully digital artjournal kit is virtually theme-free and can be used for almost everything or combined with other SPPP products for any occasion. The kit contains 76 elementjes and 12 papers of 12 x 12 inch. Available in 1 licence: PU/S4O/S4H.

Schrijf het van je af

Ik heb al eerder verteld dat er geen regels zijn wat artjournaling betreft. Aan de ene kant is dat heel bevrijdend, jij bent de baas over je eigen werk. Aan de andere kant best eng. Wat is nou goed en wat niet? Ik werk het liefst met richtlijnen en regels zodat ik weet dat ik voldoe aan de geldende norm. Maar wat als er geen geldende norm is? Wat als ik degene ben die de norm bepaalt? Als je er goed over na denkt kan dat best confronterend zijn.

Juist omdat artjournalen geen grenzen kent, kun je er een hele hoop kanten mee op. Ik heb ontdekt dat ik artjournaling op verschillende wijzen kan toepassen. De bloemen illustratie hierboven was mijn eerste spread (twee pagina’s naast elkaar) waarbij ik me niet bezig hield met hoe mooi het plaatje zou worden. Ik had die dag een hoop aan mijn hoofd gehad en moest ergens met mijn zorgelijke gedachten naar toe. Vaak vouw ik op deze momenten mijn handen en ga in gebed. Zittend aan mijn bureau schreef ik alles wat me dwarszat op beide pagina’s in mijn boekje op. Eerst van boven naar beneden en van links naar rechts. Daarna draaide ik mijn boekje 90 graden en schreef op dezelfde wijze over mijn tekst heen. Het schrijven luchtte mij enorm op en voelde als een gebed in briefvorm. Nadat ik alles er had uitgeschreven, heb ik zwarte verf gepakt en ben ik met een inktroller over de inmiddels al onleesbare tekst heen gegaan. Toen de verf droog was heb ik de randjes versierd met washi tape. Het “toeval” wil dat op één van de tapejes de tekst: See GOOD in all things” stond. Daar heb ik zonder nadenken gelijk de tekst: “See GOD in all things” van gemaakt. Daarna ben ik bloemen gaan tekenen en kwam een tekst uit Mattheus 6 in mijn gedachten op waar Jezus sprak over de bloemen in het veld. De strekking van deze tekst heeft te maken met piekeren en je zorgen maken en eindigt ongeveer met de woorden: Maak je geen zorgen over de dag van morgen, je hebt het al moeilijk genoeg met vandaag.

Vertrouwen hebben is hier het sleutelwoord, heb vertrouwen in wat je doet en neem de vrijheid om je zelf te ontwikkelen. Artjournaling is een manier van leven, het gaat niet alleen maar om een mooi plaatje. Het gaat erom dat je jezelf steeds een beetje beter leert kennen en vanuit die kennis groeit op zowel creatief- als het innerlijke vlak.

Write it off

I have said it before, there are no rules regarding artjournaling. On the one hand that is very liberating, you are in charge of your own work. Quite scary on the other hand. What is good and what is not? I prefer to work with guidelines and rules so that I know that I meet the applicable standard. But what if there is no applicable standard? What if I am the one who sets the standard? If you think about it, it can be quite confronting.

Just because art journaling has no limitations, you can do wat ever you want to do. I have discovered that I can apply artjournaling in different ways. The floral illustration above was my first spread (two pages next to each other) where I was not concerned with how beautiful the picture would be. I had a lot on my mind that day and had to go somewhere with my worrying thoughts. I often fold my hands at these moments and pray. Sitting at my desk I wrote down everything that bothered me on both pages in my booklet. First from top to bottom and from left to right. Then I turned my booklet 90 degrees and wrote my text in the same way. Writing was a great relief and felt like a prayer in letter form. After I had written everything down, I took black paint and went over the already illegible text with an ink roller. When the paint was dry I decorated the edges with washi tape. The “coincidence” means that the text “See GOOD in all things” was written on one of the tapes. I thoughtlessly made the text “See GOD in all things.” I read from Matthew 6 where Jesus spoke about the flowers in the field. This text is all about worries and ends roughly with the words: Don’t worry about tomorrow,
each day has enough trouble of its own.

Trust is the key word here, have faith in what you do and take the freedom to develop yourself. Artjournaling is a way of life, it’s not just about a beautiful picture. It is about getting to know yourself better and growing from that knowledge both creatively and internally.

Teleurstelling

De teleurgestelde blik in de ogen van dit poppetje is een fragment uit mijn eerste “echte” artjournal.

Nadat ik het besluit had genomen om het artjournalen een kans te geven, ben ik vol verwachting begonnen met de materialen die ik al had liggen. Ik heb heel symbolisch één van mijn notitieboeken genomen waar ik dagelijks al mijn ideeën in opschreef. Dit boek hield mijn grote kippe-kop een heel eind weg bij mijn kippe-kont waardoor ik mijn ei niet kwijt kon! Met andere woorden; zolang ik veilig in mijn hoofd bleef zitten, hoefde ik geen actie te ondernemen! Het opschrijven van mijn ideeën gaf even hoop en een goed gevoel, maar geen actie! Sterker nog, het werd een gewoonte om het alleen maar op te schrijven en weer weg te leggen. Dat leidde tot een enorme drempel en bergen frustratie! Alle ideeën die in mij opborrelden werden bijna direct en vakkundig om zeep geholpen. Een molen van negatieve kreten draaide in cadans door mijn gedachten heen en maaide elke creatieve scheut die ik maar enigszins een kans wilde geven om. Ik kan het toch niet… Ik hebt het al zo vaak geprobeerd… Ik kan niet tekenen…. Het kost alleen maar een hoop geld… Ik ben niet goed genoeg… Welk doel dient het nou?… Ik heb hier geen tijd voor… Ik heb niet de juiste materialen… Ik moet eerst die en die cursus doen… Ik moet mijn tijd aan zinnige dingen besteden…. Ik verdien dit niet… Ik heb product X niet!… Ik word nooit zo goed als haar…. Ik stel niets voor…. Ik ben helemaal niets….

Er is al heel wat verteld en gezegd over de inner-criticus. Ook in de eetstoorniskliniek hebben we het er uitgebreid over gehad. Als ik terugkijk op mijn eerste serieuze artjournal poging en daar de sabotage pogingen van mijn inner-critcus naast zet, is een aflevering van “Wie is de mol” is er niets bij. Dit bereikte een hoogtepunt toen ik door onervarenheid voor de 2e keer met de blauwe spraypaint over het gezicht van mijn poppetje spoot waardoor ze er nu op zijn Engels gezegd wel heel “blue” uitziet. Ik durf met 100% zekerheid te zeggen dat mijn gezicht er op dat moment ook zo uitzag. Wat was ik teleurgesteld in mijn eerste artjournalpage! Ik heb dagen bij mijzelf gedacht: Wat moet ik in vredesnaam met een afbeelding van een depressieve prinses met een mislukte haardos in mijn artjournal? Zo had ik het me niet voorgesteld! In de hoop dat mijn volgende artjournal pages een stuk mooier zouden worden en enigszins nog vasthoudend aan mijn sterk geromantiseerde ideeën over de artjournaling, ben ik er een na een paar dagen balen toch weer mee aan de slag gegaan. Wat denk je? Ook mijn tweede pagina was een teleurstelling…

Ondanks de teleurstelling ben ik toch doorgegaan, al ging het niet van harte. Soortgelijke verhalen en kennis van de inner-criticus hielpen me door deze fase heen. En wat denk je? Het gaat al een stuk beter!

Disappointment

The disappointed look in the eyes of the character on the image above, is an excerpt from my first “real” artjournal.

After I had made the decision to give artjournal a chance, I started full of expectations with the materials I already had. I have taken one of my notebooks very symbolically in which I wrote down all my ideas on a daily basis. This book kept my big chicken head a long way away from my chicken butt, which prevented me from laying my creative egg*! In other words; as long as I remained safe in my head, I didn’t have to take any action! Writing down my ideas gave me hope and a good feeling, but no action! In fact, it became a habit just to write it down and put it away again. That led to lots of frustration! All ideas that popped up inside me were destroyed almost immediately. By every creative thought, which I only slightly threatened to give a chance I had a negative response in my mind: I can’t do it anyway… I’ve tried it so many times… I can’t draw… It just costs a lot of money… I’m not good enough… What purpose does it serve?… I don’t have time for this… I don’t have the right materials… I first have to do this and that course… I have to spend my time on sensible things… I don’t deserve this… I do not have product X!… I will never be as good as her… I do not represent anything… I am nothing at all…

A lot has been said about the critical inner voice . We also discussed it extensively in the eating disorder clinic. When I look back on my first serious artjournal attempt and add the sabotage attempts of my critical inner voice to it, an episode of “The Mole” is nothing. This reached a peak when, due to inexperience, I sprayed the blue spray paint over the face of my character for the second time, which makes her look very “blue”. I dare to say with 100% certainty that my face looked the same at the time. I was so disappointed in my first artjournal page! For days I thought to myself: What on earth am I supposed to do with an image of a depressed princess with a failed head of hair in my artjournal? I hadn’t imagined it that way! Hoping that my next artjournal pages would become a lot more beautiful and still hold on to my strongly romanticized ideas about artjournaling, I started working in my artjournal again after a few bad days . What do you think? My second page was also a disappointment…

Despite the disappointment, I went ahead, although it didn’t go very well. Similar stories and knowledge of the critical inner voice helped me through this phase. And what do you think? It is already a lot better!

*Being able to lose your egg is a Dutch saying

Live and Love woord strips

15 Met de hand gestempelde en gescheurde wordarts in het thema liefde en leven. De letters zijn ook los als (PNG) en als penseelset (ABR) bijgevoegd. Als je een losse tekst (over dezelfde tekst) van de woord snipper plaatst, hem iets te verschuift en een ander kleurtje te geeft, ontstaat dit leuke effect. Dit zelfde effect kan ook worden toegepast bij de You and Me woord snippers.

Live and Love Word Snippets

15 Hand-stamped and torn wordarts in the theme of love and life. The letters are also included as (PNG) and as brush set (ABR). If you place a single text (over the same text) of the word snipper, shift it a little and give it a different color, this nice effect is created. This same effect can also be applied to the You and Me Word Snippets.

Dottig!

Dit vind ik echt een bericht voor mijn inspiratieblog. Niet gepland maar wel heel erg leuk. Enkele weken geleden heb ik uit een stukje foam een cirkel geknipt en deze op een stukje hout geplakt. Wat je dan krijgt is… inderdaad! een stempel! Vervolgens ben ik gaan experimenteren met o.a. deze stempel. Zo heb ik er 3 scrapbook papers mee gemaakt, een artjournal en wat leuke doodles. Het grappige van dit verhaal is dat hoe langer ik naar de stempel kijk, des te meer inspiratie ik krijg…

Cute dots!

I think this is really a message for my inspiration blog. A few weeks ago I cut a circle out of a piece of foam and stuck it on a piece of wood. What you get is … indeed! a stamp! I then started experimenting with this stamp.I made 3 scrapbook papers with it, an artjournal and some nice doodles. The funny thing about this story is that the longer I look at the stamp, the more inspiration I get…

Een kop zonder kip

Mijn echte artjournal avontuur begon 3 jaar geleden al een beetje toen ik in therapie ging voor binge, een eetstoornis. Artjournaling leek mij de ideale uitlaatklep voor mijn gedachten, gevoelens en emoties. Het moest wel een heel mooi artjournal boekje worden. Zo één zonder fouten, met mooie heldere illustraties en niet te diepgaand, maar wel met gevleugelde teksten en inzichten waar iedereen wat aan heeft.

In de loop van de tijd was bij mij een bepaald idee ontstaan over artjournaling. Het was in mijn beeld een soort verheven kunstvorm geworden die bijna ongrijpbaar was. Je moest zeer talentvol en artistiek zijn om deze kunst te kunnen beoefenen. Op Pintrest en Instagram zag ik de meest waanzinnige artjournal pages voorbijkomen waar ik in geen eeuwigheid aan zou kunnen tippen. Door het grote aanbod in mixed media/artjounal producten die mij eigenlijk helemaal niets zeiden en de variatie in materialen begon ik te geloven dat artjournalen niet zomaar kon. Ik moest eerst minstens 2 soorten verf, 3 soorten krijtjes, 4 soorten potloden, 5 kleuren washi tape, alle kleuren spray inkt, hele speciale stiften, een gote gevarieerde collectie aan pennen en kwasten, een gelprint plaat in 6 maten, een speciaal artjournal boekje en nog eens 7 verschillende papiertypen aanschaffen en daarnaast ook nog eens verstand hebben van gesso, gelmedium, acrylstempels en distress inkt voordat ik er überhaupt aan kon gaan denken om te beginnen. Dan nog wat instructie boeken doorworstelen, youtube filmpjes kijken en online cursussen volgen om vervolgens een plan te gaan maken over hoe ik het zou gaan doen en hoe vaak. Mijzelf een consistente, herkenbare, authentieke, uitgedachte stijl aanmeten die aantrekkelijk is voor het grote publiek en oppassen met wat ik schrijft anders kan ik mijn mooi opgemaakte pagina’s never nooit aan iemand tonen. Pfff, de gedachte aan het beginnen met een artjournal leverde me al zo veel complexe vraagstukken en stress op, dat de zin om er aan te beginnen mij keer op keer verging.

Nu, achteraf gezien artjournal ik al veel langer en veel vaker dan ik mij ooit gerealiseerd heb. Mijn agenda’s en schriften van het voortgezet onderwijs zijn helemaal vol gekalkt met quotes, gedichtjes, teksten en opgeleukt met stickers, tekeningetjes en papiertjes. Gedachteloos tekeningetjes maken is iets dat ik bijna mijn hele leven al doe. Pen en papier leiden bij mij steevast van krabbelen naar doodelen en handletteren. Door al het media geweld waarin ik mijzelf vaak laat meeslepen, heb ik er nooit aan gedacht dat dat ook een vorm van artjournaling is! Het is mijn artjoural vorm. Dat is wie ik ben, dat is mijn stijl, dat zijn mijn gedachten en tekens die ik al mijn hele leven gebruik. Waarom niet met dat wat het dichtst bij me ligt beginnen. Een boekje kopen of maken waarin ik mijn losse krabbeltjes kan plakken, wat kan tekenen, kliederen en experimenteren en rustig zien waar dat toe leidt. OK, rustig zien waar dat toe leidt, is niet mijn sterkste kwaliteit! Maar brengt je veel verder dan alles of niets

Ik wilde niet als een kip zonder kop gaan beginnen aan artjournalen, ik wilde eerst alles weten, alles zien en op orde hebben voordat ik er aan zou beginnen. In plaats van naar mijn hart te luisteren, luisterde ik naar alleen maar naar mijn verstand en zat ik daardoor veel te veel in mijn hoofd. Ik was geen kip zonder kop maar een grote kop zonder kip! Het artjournalen heb ik toen maar twee dagen volgehouden want het deed me helemaal niets! Het koste me alleen maar een hoop tijd en energie en om het in kippentermen te houden ik kon mij ei er niet in kwijt… Blijf bij jezelf en gun het jezelf!

A headless chicken

My real artjournal adventure started 3 years ago when I went into therapy for binge eating disorder. Artjournaling seemed the ideal outlet for my thoughts, feelings and emotions. It had to be a very nice artjournal booklet. One without errors, with beautiful clear illustrations and not much personal emotional stuff, but with strong helpfull texts for the mind and insights that will help me and everybody else.

In time I had a certain idea about artjournaling. In my image it had become a sort of exalted art form that was almost elusive. You had to be very talented and artistic to be able to practice this art. On Pintrest and Instagram I saw the most amazing artjournal pages that I could never make. Because of the wide range of mixed media/artjounal products that actually meant nothing to me and the variation in materials, I started to believe that artjournaling was impossible to begin with. I needed at least 2 types of paint, 3 types of chalk, 4 types of pencils, 5 colors of washi tape, all colors of spray ink, very special markers, a large and varied collection of pens and brushes, a gel print plate in 6 sizes, a special artjournal booklet and purchase another 7 different types of paper and also have knowledge of gesso, gel medium, acrylic stamps and distress ink before I could even start thinking about it. I had to struggle through some instructional books, watching YouTube videos and taking online courses before making a plan about how I would do it and how often. Adopting a consistent, recognizable, authentic, thoughtful style that appeals to the general public and being careful with what I write, otherwise I can never show my beautiful pages to anyone. Pfff, the thought of starting an artjournal has already caused me so many complex issues and stress, that the desire to start has struck me time and again.

Looking back, I have been an artjournal for much longer and much more often than I have ever realized. My diaries and notebooks of secondary education are completely chalked with quotes, poems, texts and embellished with stickers, drawings and papers. Making thoughtless drawings is something that I have been doing almost all my life. For me, pen and paper invariably lead from scribbling to doodling and handwriting. Because of all the media violence in which I often get carried away, I have never thought that this is also a form of artjournaling! It is my artjoural form. That is who I am, that is my style, those are my thoughts and characters that I have used all my life. Why not start with what suites me the best. Buying or making a booklet in which I can stick my loose scribbles, what can draw, mess and experiment and see where that leads. OK, quietly seeing where that leads is not my strongest quality! But brings you much further than the all or nothing thought.

I did not want to start art journaling around like a headless chicken, I wanted to know everything first, see everything and have everything in order before I started. Instead of listening to my heart, I only listened to my mind and therefore I was too much in my head. I was not a headless chicken but a big head without chicken! I then only kept the art journals for two days because it didn’t bother me at all! It only cost me a lot of time and energy and to keep it going… Stay with yourself and grant it to yourself!